برخوردهای صحیح و حمایتکننده با یک نوجوان افسرده میتواند بهبود وضعیت او را تسریع کند. در ادامه، چند راهنمایی برای صحبت با یک نوجوان افسرده آورده شده است:
- نشان دادن پایبندی و توجه: نشان دادن اینکه به مشکلات و احساسات او توجه دارید و پایبندی به مشکلات او را نشان دهید. به او فرصت دهید تا داستان خود را بیان کند و گوش فرا دهید.
- احترام به حریم شخصی: اگر نوجوان میخواهد در مورد احساسات و مشکلاتش حرف بزند، او را وادار به انجام نکنید. به او احترام بگذارید که تصمیمگیری خود را بکند.
- عدم قضاوت: هیچگاه احساسات او را قضاوت نکنید یا احساساتش را کمترین کنید. به جای آن، تلاش کنید تا با احترام و تفهیم به او گوش کنید. روش صحبت با نوجوان افسرده
- بیان اهمیت احساسات: به او یادآوری کنید که احساساتش مهم هستند و اینکه احساس افسردگی دارد، قابل درک است. به او اطمینان دهید که او تنها نیست و میتواند به شما یا دیگران محول کمک خود را جستجو کند.
- سوالات باز: از سوالات باز استفاده کنید تا او را تشویق به صحبت کنید. به عنوان مثال، میتوانید بپرسید: "چگونه احساس میکنی؟" یا "آیا میتوانی تعدادی از چیزهایی که در ذهنت میگذرد، برایم بگویی؟"
- انعطافپذیری: به او اجازه دهید که مقدار احساساتی که میخواهد به اشتراک بگذارد، را تعیین کند. ممکن است بخواهد فقط در مورد برخی جنبهها صحبت کند و از سایر جوانب صحبت نکند.
- ارائه پیشنهادهای کمک: اگر فکر میکنید نوجوان به نیاز به کمک حرفهای دارد، به آرامی این موضوع را مطرح کنید. به او اطلاعات در مورد منابع مانند مشاوره راهنمایی دهید.
- تشویق به فعالیتهای مثبت: به او پیشنهاد دهید که در فعالیتهایی که به او لذت میدهد، شرکت کند. این فعالیتها میتوانند به بهبود وضعیت افسردهای کمک کنند.
- حفظ تماس با دوستان: دعوت او به برقراری تماس با دوستان خود و شرکت در فعالیتهای اجتماعی را تشویق کنید. این موارد میتوانند احساس انزوا را کاهش دهند.
- هماهنگی با خانواده یا مراجع مختصص: اگر وضعیت افسردهای نوجوان به نظر شما نگرانکننده است، بهتر است با خانواده یا متخصصان مرتبط (مانند مشاور یا روانشناس) هماهنگی داشته باشید تا به او کمک کنند.
مهمترین نکته این است که صحبت با یک نوجوان افسرده نیازمند صداقت، تفهیم و تامل است. همچنین، در صورتی که نگرانی در مورد وضعیت افسردهای نوجوان وجود دارد، بهتر است با متخصصین حوزه بهداشت روانی مشورت کنید.منبع
برخوردهای صحیح و حمایتکننده با یک نوجوان افسرده میتواند بهبود وضعیت او را تسریع کند. در ادامه، چند راهنمایی برای صحبت با یک نوجوان افسرده آورده شده است:
- نشان دادن پایبندی و توجه: نشان دادن اینکه به مشکلات و احساسات او توجه دارید و پایبندی به مشکلات او را نشان دهید. به او فرصت دهید تا داستان خود را بیان کند و گوش فرا دهید.
- احترام به حریم شخصی: اگر نوجوان میخواهد در مورد احساسات و مشکلاتش حرف بزند، او را وادار به انجام نکنید. به او احترام بگذارید که تصمیمگیری خود را بکند.
- عدم قضاوت: هیچگاه احساسات او را قضاوت نکنید یا احساساتش را کمترین کنید. به جای آن، تلاش کنید تا با احترام و تفهیم به او گوش کنید. روش صحبت با نوجوان افسرده
- بیان اهمیت احساسات: به او یادآوری کنید که احساساتش مهم هستند و اینکه احساس افسردگی دارد، قابل درک است. به او اطمینان دهید که او تنها نیست و میتواند به شما یا دیگران محول کمک خود را جستجو کند.
- سوالات باز: از سوالات باز استفاده کنید تا او را تشویق به صحبت کنید. به عنوان مثال، میتوانید بپرسید: "چگونه احساس میکنی؟" یا "آیا میتوانی تعدادی از چیزهایی که در ذهنت میگذرد، برایم بگویی؟"
- انعطافپذیری: به او اجازه دهید که مقدار احساساتی که میخواهد به اشتراک بگذارد، را تعیین کند. ممکن است بخواهد فقط در مورد برخی جنبهها صحبت کند و از سایر جوانب صحبت نکند.
- ارائه پیشنهادهای کمک: اگر فکر میکنید نوجوان به نیاز به کمک حرفهای دارد، به آرامی این موضوع را مطرح کنید. به او اطلاعات در مورد منابع مانند مشاوره راهنمایی دهید.
- تشویق به فعالیتهای مثبت: به او پیشنهاد دهید که در فعالیتهایی که به او لذت میدهد، شرکت کند. این فعالیتها میتوانند به بهبود وضعیت افسردهای کمک کنند.
- حفظ تماس با دوستان: دعوت او به برقراری تماس با دوستان خود و شرکت در فعالیتهای اجتماعی را تشویق کنید. این موارد میتوانند احساس انزوا را کاهش دهند.
- هماهنگی با خانواده یا مراجع مختصص: اگر وضعیت افسردهای نوجوان به نظر شما نگرانکننده است، بهتر است با خانواده یا متخصصان مرتبط (مانند مشاور یا روانشناس) هماهنگی داشته باشید تا به او کمک کنند.
مهمترین نکته این است که صحبت با یک نوجوان افسرده نیازمند صداقت، تفهیم و تامل است. همچنین، در صورتی که نگرانی در مورد وضعیت افسردهای نوجوان وجود دارد، بهتر است با متخصصین حوزه بهداشت روانی مشورت کنید.منبع
لاغری بدون احساس گرسنگی: راهنمایی برای کنترل اشتها